Birçok parçadan meydana gelerek, kavisli bir biçimde örülen, duvarları birbirlerine bağlayarak kapı ve pencere benzeri açıklıkların üzerlerinde bulunan ağırlıkları, yanlard bulunan ayaklara bindiren mimari ögelere kemer denilmektedir.
Eski çağlarda kullanılmış olan kemer tipleri, bindirme taşlar ile örülmüş sivri kemerlerdir. Zamanla kemerler daha düzgün bir kavis şeklinde yapılmaya başlanmıştır. Yarım daire şeklinde olan bu kemerlere ise dairevi kemerler denilmektedir. Eski Türk mimarisinde çoğunlukla sivri kemerler kullanışmıştır. Sivri kemerler ayrıca Türk kemerleri olarak da bilinmektedirler. İslamiyetin kabulu ile değişen Türk mimarisinde, zamanla dairesel kemerler de kullanmaya başlanmıştır.
Asıl görevi yapıyı güçlendirmek olan kemerler, dekorasyon amacı ile de kullanılmakta olsa da , kemerler genelde ahşap binalarda kullanılmazlar. Dekorasyon amaçlı kullanılan kemerler çoğunlukla taşıma görevi yapmazlar. Bu yüzden bunlara yalancı kemer denilmektedir.
Belirli bir sıraya göre dizilerek inşa edilmiş olan kemerlere sıra kemer, dış bükey kısmı aşağı, iç bükey kısmı yukarı bakan kemerlere ters kemer, birden fazla kemerin yanyana gelmesi ile oluşan kemere ise dilimli kemer denilmektedir.